#20. Willow – We The Young

socksΔεν ξέρω αν μπορώ με σιγουριά να πω γιατί, ξέρω όμως ότι αγκιστρώνεται στο μυαλό, στα αυτιά, στις ματιές, και δεν μπορώ να το αλλάξω, εκπληκτικά κομμάτια, φοβερή ροή, μικρές σταγόνες αδιαφορίας για τον χαλασμό γύρω μου, φοβερή παρέα για τις στιγμές που είσαι μόνος ανάμεσα σε πολλούς, για όταν θες να βλέπεις αλλά να μην ακούς, για όταν θες να φαντάζεσαι και να χάνεσαι και απλά να ξυπνάς όταν φτάνεις στον προορισμό σου, όποιος και αν είναι αυτός, νοητός ή πραγματικός.

Να λοιπόν που με κάτι που γυαλίζει, και τελικά μάλλον είναι χρυσός ανοίγει το άλμπουμ και κάνει σαφές ότι έχεις να κάνεις με uplifting μελωδίες που με δυνατή μουσική, ισχυρή φωνή, και προσεγμένους στίχους σε κερδίζουν λεπτό προς λεπτό. Το Two Children είναι αν μη τι άλλο μοναδικό στον τρόπο που σου μένει για το εντυπωσιακό του intro και το πόσο ξεκάθαρα δείχνει ότι  οι Willow έχουν καταφέρει να εξελιχθούν και να πετάξουν τα μέτρα σύγκρισης με Bloc Party, White Lies κτλ.

Έσκασα να ακολουθώ ρυθμό στο περπάτημα, βγάζω ζακέτα χειμωνιάτικα και μένω με κοντομάνικο. Γιατί σταμάτησα; Τελειώνει η μπαταρία, ακουστικά και δρόμο, μέσα στην πόλη πάλι μέχρι να τελειώσει και όπου βγάλει.


Γιατί περπατάμε μόνοι.

Advertisements
This entry was posted in Blogovision and tagged , , , , , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s