#17. Django Django – Django Django

Υπάρχουν χρώματα που παίζουν μουσική; Και πως γίνεται αυτό; Γίνεται, αν δεν κάτσεις να το σκεφτείς γίνεται, αν έχεις παρατηρήσει πόσο όμορφοι ακούγονται οι ήχοι όταν τα χρώματα σε λούζουν είναι ένα κάτι ανεξήγητο, μοναδικό, παράξενο συμβάν, είναι οι μέρες που νιώθεις ότι είσαι σε ταινία και κάπου στο Background ακούγεται το Soundtrack των σκηνών που περνάς.

Είναι το πορτοκαλί που βάψαμε στο σπίτι του Δημήτρη, το λευκό μπλουζάκι της Τιτίκας που γέμισε χρώματα και θα μείνει για πάντα έτσι, η μαεστρία του Κωνσταντίνου που έκανε στο γκρι τις γωνίες, η λεπτομέρεια της Αγγέλας που πήρε το πινέλο και δεν άφησε ατέλεια, το πράσινο που έβαψε η Μαρία στο υπνοδωμάτιο, το μαύρο κάτω από τα πόδια μας γιατί ήμασταν όλοι ξυπόλητοι.

και αντί διπλοπενιάς στο τρανζιστοράκι, οι Django Django στο iPod.

Advertisements
This entry was posted in Blogovision and tagged , , , , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s