#01. The Black Keys – El Camino

μια ημέρα πριν το τέλος του κόσμου, μόνος στο σπίτι, εκείνη δεν έχει έρθει ακόμα, δεν δεχτήκατε ποτέ όσα είπαν οι άλλοι, πήγε να φέρει πράγματα να φτιάξει αύριο πρωινό, το αγαπημένο σας, με τα αυγά και τα μπέικον, και τα τυριά, και τα στρούντελ που φτιάχνει μόνη της και τη μερέντα και, ναι, τα κατάφερες πάλι, σου άνοιξε η όρεξη, σηκώνεσαι να πας προς την κουζίνα και αρχίζει να παίζει ξαφνικά στον υπολογιστή το Lonely Boy, λες και νομίζει ο γεράκος ότι το χορεύει καλύτερα από σένα, ξεχνάς και πείνα και όλα, πότε ήταν η τελευταία φορά που χόρεψες μόνος σου; Μάλλον ποτέ, δικαιολογείς τον εαυτό σου που μοιάζει γελοίος στην αντανάκλαση της μπαλκονόπορτας και συνεχίζεις, είσαι ασταμάτητος, χτυπάς το κεφάλι στο ντουλάπι της κουζίνας, πέφτεις. Φαντάσου άδοξο τέλος, όλοι να πάνε από παγκόσμια καταστροφή και εσύ από ντουλάπι, τι ντροπή Θεέ. Τελικά παίρνεις μια μπύρα από το ψυγείο, την ακουμπάς στο κούτελο, κλείνεις ψυγείο και βλέπεις το σημείωμα που σου είχε αφήσει όταν είχατε πρωτομείνει μαζί, σαν να μαρτυρούσε ένα τόσο δα χαρτάκι όλη την ιστορία σας από εκεί και πέρα, στο τέλος σε λέει και «γοριλάκι μου» που πολύ ντρέπεσαι όταν το λέει μπροστά σε άλλους αλλά στα κρυφά χαίρεσαι.

Πέρασε η ώρα, έχεις ακούσει ήδη μια φορά όλο το El Camino, σε ξύπνησε η πόρτα που άνοιξε, ήταν σχεδόν εννιά το βράδυ, ήρθε και σε σκούντηξε να σηκωθείς «υποσχεθήκαμε αν είναι η τελευταία μας μέρα να μην κοιμηθούμε» την άκουσες να λέει μέσα στη ζάλη σου και σηκώθηκες, χόρευε και αυτή, έπαιζε το Dead and Gone, πόσο ειρωνικό αν μένουν μόνο λίγες ώρες. Σε τράβηξε και άρχισες να χορεύεις μαζί της, σαν να μην έχει καμία σημασία τίποτα άλλο στη γη, ή το ότι χορεύει συνήθως σαν να έχει καταπιεί ελατήριο. Πέρασαν όμως οι ώρες, και έφτασε πρωί, και σε ξύπνησε ξανά γιατί δεν άντεξες, και έβαλε να παίζει το Little Black Submarines και προσπάθησε να σου εξηγήσει ότι ο ήλιος σήμερα δεν βγήκε, αλλά δεν κατάλαβε ότι δεν σε ένοιαζε, δεν κατάλαβε ότι όλα ήταν εντάξει, δεν χρειαζόταν άλλο φως.

Advertisements
Posted in Blogovision | Tagged , , , , , , , , , , , , | Σχολιάστε

#02. Mumford & Sons – Babel

το πρόβλημα του εθισμού είναι εξαιρετικά σοβαρό. Με βάση την έκθεση «Problem addiction: An overview», το πρόβλημα του εθισμού, εξαιρουμένων των απλών ακροατών, στο Babel των Mumford & Sons κυμαίνεται μεταξύ 0,5 %-2 % του πληθυσμού και μπορεί σε ορισμένες χώρες η εξάπλωση της συνεχούς ακρόασης να φτάνει και πάνω από το 4 %. Ο εθισμός έχει συνήθως καταστροφικές επιπτώσεις στην προσωπική και κοινωνική ζωή των εθισμένων και των playlists τους, ενώ υπάρχουν σχεδόν πάντα και πολύ σοβαρές παράπλευρες επιπτώσεις. Από πρόσφατη έρευνα προκύπτει ότι σοβαρά προβλήματα υπάρχουν στο 5-6% τουλάχιστον των playlists, δηλαδή σε 300.000 περίπου playlists, ποσοστό που είναι ασφαλώς πολύ υψηλό για μια μικρή ευρωπαϊκή χώρα όπως η δική μας. Επίσης με βάση νέα ευρωπαϊκά στοιχεία, στην Ελλάδα τα shuffle δίνουν μικτούς χρόνους αναπαραγωγής διπλάσιους του μέσου όρου παγκοσμίως και φτάνουν το 1,3% της αναπαραγόμενης μουσικής, πράγμα που οδηγεί στο ασφαλές συμπέρασμα ότι οι Mumford & Sons γαμάνε χωρίς αμφιβολία.

*προσοχή, η φωτογραφία είναι ενδεικτική της παραφροσύνης των ακροατών. Μην το επιχειρήσετε στο σπίτι

και

Posted in Blogovision | Tagged , , , , , , | Σχολιάστε

#03. Beach House – Bloom

όσα δεν μπορώ να πω, να δω, να αγγίξω, ίσως μπορώ να τα ακούσω.

και δεν φτάνει, χρειάζεται κι άλλο.

Posted in Blogovision | Tagged , , , , , , , , , , | Σχολιάστε

#04. Chromatics – Kill For Love

εσύ θα το έκανες;

Posted in Blogovision | Tagged , , , , , , , | Σχολιάστε

#05. Alt J – An Awesome Wave

σαν σύννεφα που περνάνε από πάνω σου ενώ είσαι ξαπλωμένος στο γρασίδι και σκεπασμένος από τα κλαδιά των δέντρων, αλλά ο ήλιος και πάλι καταφέρνει να σε βρει.

Posted in Blogovision | Tagged , , , , , , , , , | Σχολιάστε

#06. Sea Wolf – Old World Romance

σαν θαυματουργή θεραπεία οι μέρες κοντά στη θάλασσα, σαν να κάνεις τα πάντα και να μην χρειάζεται να κάνεις τίποτα, σαν να χάνεσαι  στα μαλλιά της σαν φάντασμα και να θες να μείνεις για πάντα εκεί, και η εικόνα των ημερών να είναι αυτά που βλέπεις όταν έχεις τα μάτια κλειστά κάτω από το νερό.

Posted in Blogovision | Tagged , , , , , , , | Σχολιάστε

#07. Passion Pit – Gossamer

γιατί είναι οι μέρες που περπατάω στην Πλάκα και απλά δεν με ενδιαφέρει τίποτα.

γιατί είναι οι ατέρμονες συζητήσεις στο μυαλό μου.

Posted in Blogovision | Tagged , , , , , , , | Σχολιάστε